wort dictionary

anbrennen

transitiv/intransitiv

۱. روشن/ آتش کردن؛ آتش زدن

tr. (anzünden); [*][hat]

۲. روشن شدن، (آتش) گرفتن

[*]; itr., ist (Holz usw.)

۳. ته گرفتن؛ سوختن؛ [پلو نیز:] ته دیگ کردن

[*]; itr., ist (Suppe, Gans usw.)

Beispiele:

مزه سوختگی دادن

angebrannt schmecken

سوزاندن؛ [نیز:] گذاشتن که ته بگیرد/ ته دیگ کند

anbrennen lassen

غذایم ته گرفته است

mir ist das Essen angebrannt

Wendungen:

چیزی را از قلم ننداختن/ فراموش نکردن، حواس خود را جمع کردن؛ هیچ فرصتی را از دست ندادن

nichts anbrennen lassen ugs.