anbrennen
transitiv/intransitiv۱. روشن/ آتش کردن؛ آتش زدن
tr. (anzünden); [*][hat]
۲. روشن شدن، (آتش) گرفتن
[*]; itr., ist (Holz usw.)
۳. ته گرفتن؛ سوختن؛ [پلو نیز:] ته دیگ کردن
[*]; itr., ist (Suppe, Gans usw.)
Beispiele:Wendungen:
مزه سوختگی دادن
angebrannt schmecken
سوزاندن؛ [نیز:] گذاشتن که ته بگیرد/ ته دیگ کند
anbrennen lassen
غذایم ته گرفته است
mir ist das Essen angebrannt
چیزی را از قلم ننداختن/ فراموش نکردن، حواس خود را جمع کردن؛ هیچ فرصتی را از دست ندادن
nichts anbrennen lassen ugs.