Verzweiflung
diePlural: Verzweiflung
Genitiv: NULL
۱. استیصال؛ درماندگی، عجز؛ نا امیدی، نومیدی، یأس
Beispiele:
از روی / از فرطِ استیصال
aus (lauter) Verzweiflung
کسی را مستأصل کردن، کسی را عاجز / دیوانه کردن [عا]
jmdn. zur Verzweiflung bringen/ treiben