wort dictionary

Übel

das
Plural: Übel
Genitiv: s

۱. فساد، فساد اجتماعی؛ بدبختی، بلا (ی اجتماعی)، آفت؛ بدی، شرارت

Beispiele:

فساد اجتماعی بزرگ، آفت بزرگ

ein schlimmes Übel (Jugendkriminalität usw.)

علت همه ی این بدبختی

der Grund/ die Ursache des ganzen Übels

بلای چاره ناپذیر، درد بی درمان

ein notwendiges Übel

۲. درد؛ مرضف ناخوشی

Leiden

Beispiele:

بیماری علاج ناپذیر، درد بی درمان

ein unheilbares Übel