Pranger
derPlural: Pranger
Genitiv: s
۱. [در زمان قدیم: تیری/ دیرکی/ ستونی که مجرم را در میدان محل (در ملاء عام) به آن می بستند تا رسوا شود]
Wendungen:
انگشت نمای خاص و عام بودن، مورد انتقاد قرار گرفتن
an den Pranger stehen
(کسی را) رسوا کردن، (کسی را) مورد تمسخر عمومی قرار دادن؛ (کسی/ چیزی را) به باد انتقاد گرفتن
(jdn.) an den Pranger stellen