wort dictionary

Pranger

der
Plural: Pranger
Genitiv: s

۱. [در زمان قدیم: تیری/ دیرکی/ ستونی که مجرم را در میدان محل (در ملاء عام) به آن می بستند تا رسوا شود]

Wendungen:

انگشت نمای خاص و عام بودن، مورد انتقاد قرار گرفتن

an den Pranger stehen

(کسی را) رسوا کردن، (کسی را) مورد تمسخر عمومی قرار دادن؛ (کسی/ چیزی را) به باد انتقاد گرفتن

(jdn.) an den Pranger stellen