wort dictionary

verursachen

transitiv

۱. ایجاد کردن، به وجود آوردن؛ باعثِ / موجبِ چیزی شدن؛ به بار آوردن، وارد آوردن؛ آوردن

مثال‌ ها:

به بار آمدن، وارد آمدن؛ ایجاد شدن، به وجود آمدن

verursacht werden

زحمت ایجاد کردن، ایجادِ زحمت کردن

Arbeit verursachen

باعثِ دردِسرِ کسی شدن، برای کسی دردِسر ایجاد کردن

jmdm. Schwierigkeiten verursachen

باعثِ سانحه ای شدن

einen Unfall verursachen

علتِ آتش سوزی چه بود؟ چه باعثِ آتش سوزی شد؟

wodurch wurde das Feuer verursacht?

خسارت به بار آوردن / وارد آوردن، باعثِ خسارت شدن

Schaden verursachen