wort dictionary

unterliegen

intransitiv

۱. از کسی شکست خوردن، مغلوبِ کسی شدن؛ به کسی باختن

Dat. (=> unterlegen); jmdm. unterliegen

۲. مشمولِ چیزی بودن

Gebühren, Bestimmungen usw.

مثال‌ ها:

مشمولِ مالیات بودن

der Steuer unterliegen

۳. موردِ چیزی واقع شدن / قرار گرفتن

der Kontrolle/ Zensur usw.

۴. دستخوشِ چیزی بودن، در معرضِ چیزی قرار داشتن، دچارِ چیزی شدن

Schwankungen usw.

مثال‌ ها:

دچارِ وسوسه شدن

einer Versuchung unterliegen

عبارات کاربردی:

تردیدی نیست که

es unterliegt keinem Zweifel, dass