wort dictionary

fortlaufen

intransitiv

۱. فرارکردن، دررفتن، گریختن؛ (گذاشتن و) رفتن، ترک کردن

weglaufen; [*][ist]

مثال‌ ها:

سگم فرار کرده است (در رفته است)

der Hund ist mir fortgelaufen

۲. ادامه‌یافتن، ادامه/ دنباله‌داشتن

Straße usw.; [*][ist]