bekennen
transitiv۱. اعتراف کردن به؛ اعتراف/ اقرار کردن (که)، معترف شدن (که)؛ اذعان کردن (که)
tr. (Schuld, Fehler usw.); [hat]
مثال ها:
به اشتباه خود معترف بودن
seinen Fehler bekennen
۲. مقر بودن به؛ مسئولیت چیزی را بر عهده گرفتن؛ پذیرفتن؛ تصدیق کردن
sich bekennen (zu einer Tat, einem Anschlag usw.)
مثال ها:
به مسیحیت اقرار داشتن
sich zum Christentum bekennen
خود را مقصر دانستن
sich für (als) schuldig bekennen
۳. بستگی/ اعتقاد خود به چیزی را اعلام داشتن/ بیان کردن
sich bekennen (zu einem Glaube usw.)
مثال ها:
خود را جزو چیزی قلمداد کردن
sich zu etwas bekennen