anhaben
transitiv۱. پوشیدن؛ تن کسی بودن، تن خود کردن/ داشتن؛ [نیز:] پای کسی بودن؛ دست کسی بودن
tragen; [*][hat]
مثال ها:
پالتو نویی پوشیده/ تنش کرده/ تنش است
er hat einen neuen Mantel an
هیچ چیز تنش نبود/ نپوشیده بود
er hatte nichts an
دستکش پوشیده بود/ دستش بود/ دستش کرده بود
er hatte Handschuhe an
یک پیراهن بلند تنش بود
sie hatte ein langes Kleid an
۲. آسیب رساندن
[*] [hat]
مثال ها:
نمی توان به تو لطمه ای بزند/ کاریت کند
er kann dir nichts anhaben
لطمه ای نزدن به/ ضرری نرساندن به (کسی یا چیزی)؛ کسی را کاری نکردن [عا]/ نتوانستن به کسی یا چیزی آسیب رساندن
jmdm. oder etwas nichts anhaben können