wort dictionary

wütend

Adjektiv

۱. عصبانی؛ خشمگین؛ [عا:] آتشی، کفری

Person

Beispiele:

از دستِ کسی / از چیزی (بشدت) عصبانی بودن

wütend sein auf/ über Akk.

کسی را عصبانی کردن / از کوره در بردن / آتشی کردن / کفری کردن

jmdn. wütend machen

عصبانی شدن، از کوره در رفتن، آتشی / کفری شدن

wütend werden

۲. عصبانی، خشم آلود؛ با عصبانیت

Stimme, Blick usw.; adv.

۳. بسیار شدید، بسیار سخت؛ کُشنده

heftig

Beispiele:

توفانِ بسیار شدید

ein wütender Sturm

دردِ بسیار شدید / کشنده

wütende Schmerzen

سخت / بشدت گرسنه بودن

einen wütenden Hunger haben

Grammatik

POSITIVwütend
KOMPARATIVwütender
SUPERLATIVam wütendsten