wort dictionary

stutzig

Adjektiv

۱. مبهوت، متحیر؛ مشکوک

Beispiele:

(کسی را) مشکوک کردن، به شک انداختن، ظنین کردن

(jdn.) stutzig machen

به شک افتادن، ظنین شدن

stutzig werden

Grammatik

POSITIVstutzig
KOMPARATIVstutzig
SUPERLATIVstutzig