stutzig
Adjektiv۱. مبهوت، متحیر؛ مشکوک
Beispiele:
(کسی را) مشکوک کردن، به شک انداختن، ظنین کردن
(jdn.) stutzig machen
به شک افتادن، ظنین شدن
stutzig werden
Grammatik
| POSITIV | stutzig |
| KOMPARATIV | stutzig |
| SUPERLATIV | stutzig |
۱. مبهوت، متحیر؛ مشکوک
(کسی را) مشکوک کردن، به شک انداختن، ظنین کردن
(jdn.) stutzig machen
به شک افتادن، ظنین شدن
stutzig werden
| POSITIV | stutzig |
| KOMPARATIV | stutzig |
| SUPERLATIV | stutzig |