wort dictionary

ratlos

Adjektiv

۱. معطل، بی تکلیف، بلاتکلیف، مانده (معطل)؛ [نیز:] مات، مبهوت؛ مستأصل، درمانده، ناتوان

Beispiele:

پاک مانده بود (معطل) که چه کند!

er war völlig ratlos!

مانده ام که چه بکنم!

ich bin ratlos!

Grammatik

POSITIVratlos
KOMPARATIVratloser
SUPERLATIVam ratlosesten