wort dictionary

provozieren

schwaches Verb

۱. تحریک/ عصبانی کردن، از کوره به در کردن؛ فتنه انگیختن

[hat]; tr., itr. (Person)

Beispiele:

قصدش فقط تحریک (ما) است

er will (uns) nur provozieren

کسی را به عملی (ناخواسته) وادار (تحریک) کردن

jdn. zu etwas provozieren

۲. باعث/ موجب چیزی شدن، ایجاد کردن، برانگیختن، واداشتن به

[hat]; tr. (Sache)

Beispiele:

باعث بروز بیماری شدن

eine Krankheitserscheinung provozieren

مقاومت کسی را برانگیختن

Widerstand provozieren