wort dictionary

prall

Adjektiv

۱. سفت؛ توپر؛ پُر، انباشته؛ بادکرده

Wendungen:

در زل آفتاب دراز کشیدن

in der prallen Sonne liegen

Grammatik

POSITIVprall
KOMPARATIVpraller
SUPERLATIVam prallsten