wort dictionary

läuten

schwaches Verb

۱. به صدا درآمدن، طنین انداختن

[hat]; itr. (Glocke usw.)

Beispiele:

ناقوس به صدا در می آید

die Glocke läutet

۲. (ناقوس ها را) به صدا درآوردن

[hat]; tr.; itr.; (die Glocken) läuten

Wendungen:

در این باره چیزهایی به گوشم خورده است/ چیزهایی شنیده ام

ich habe etwas davon läuten hören

۳. زنگ زدن

[hat]; itr. (klingeln)

Beispiele:

زنگ در را زدن

an der Tür läuten

زنگ زدند

es hat geläutet (an der Tür, in der Schule)

زنگ می زنند!

es läutet!

زنگ تنفس را زدن

zur Schulpause läuten

زنگ زدن و کسی را خواستن

nach jmdm. läuten