wort dictionary

kaputt

Adjektiv

۱. خراب، معیوب، از کار افتاده؛ شکسته؛ پاره (پوره)؛ خرد؛ لِه

defekt

Beispiele:

زندگی زناشویی آن ها از هم پاشیده است

ihre Ehe ist kaputt

۲. (درب و) داغان، خسته و کوفته، خسته و مانده، از کمر افتاده

erschöpft

Beispiele:

خیلی خسته و کوفته ام

ich bin ganz kaputt

Grammatik

POSITIVkaputt
KOMPARATIVkaputter
SUPERLATIVam kaputtesten