wort dictionary

hochgehen

starkes Verb

۱.

ugs.

۲. به‌ هوا رفتن؛ اوج‌ گرفتن

[ist]; Ballon usw.

۳. بالا رفتن

[ist]; (Vorhang, Preis usw.)

۴. منفجر شدن، ترکیدن

[ist]; (Mine, Bombe usw.)

Beispiele:

منفجرکردن، ترکاندن

hochgehen lassen

۵. از کوره دررفتن، آتشی‌ شدن، عصبانی شدن، برآشفتن

[ist]; (wütend werden)

۶. لو رفتن

[ist]; (Bande, Betrug usw.)