herbeiführen
schwaches Verb۱. موجبِ/ باعثِ چیزی شدن؛ [نیز:] بهدنبال/ درپیداشتن، منجرشدن به؛ ایجادکردن، بهوجودآوردن
[*][hat]
Beispiele:
چیزی موجب مرگ می شود
etwas führt den Tod herbei
۱. موجبِ/ باعثِ چیزی شدن؛ [نیز:] بهدنبال/ درپیداشتن، منجرشدن به؛ ایجادکردن، بهوجودآوردن
[*][hat]
چیزی موجب مرگ می شود
etwas führt den Tod herbei