wort dictionary

heilen

schwaches Verb

۱. درمان/ معالجه‌کردن، بهبودبخشیدن، شفادادن، شفابخشیدن، (حالِ) کسی را خوب‌کردن [عا]

Person; [hat]

Beispiele:

دیگر معالجه شده‌است/ شفا پیدا کرده‌است/ (حالش) خوب شده

er ist jetzt geheilt

۲. درمان/ معالجه‌کردن، برطرف/ رفع/ مرتفع‌کردن، ازبین‌بردن

Krankheit; [hat]

۳. مداوا/ معالجه/ درمان‌کردن، التیام‌بخشیدن، خوب‌کردن [عا]

(Wunde usw.) auch fig.; [hat]

Wendungen:

مرور زمان حلال همه ی مشکلات است

die Zeit heilt alle Wunden

۴. از شرِ چیزی نجات‌دادن/ خلاص‌کردن، از دستِ چیزی رهایی‌دادن/ رهانیدن

(von falschen Vorstellungen usw.); [hat]

۵. درمان/ معالجه‌شدن، برطرف/ رفع/ مرتفع‌شدن، ازبین‌رفتن، خوب‌شدن [عا]

itr.; [ist]; Krankheit

۶. التیام‌پیداکردن، التیام‌یافتن، خوب‌شدن [عا]، گوشتِ نو بالاآوردن؛ جوش‌خوردن

itr.; [ist]; (Verletzung, Wunde usw.)