fromm
Adjektiv۱.
< frommer/ frömmer, frommste/ frömmste >
۲. دیندار، بادین، مؤمن، باایمان، متدین؛ مذهبی؛ متقی، پرهیزگار، باخدا، بادیانت، خداترس
gläubig
Wendungen:
یک آرزوی محال
einer frommer Wunsch
۳. سربراه، مطیع، نرمخو؛ [اسب:] رام، آرام
(sanft, gehorsam)
۴. مصلحتآمیز
(Lüge, Betrug usw.)
Grammatik
| POSITIV | fromm |
| KOMPARATIV | frommer / frömmer |
| SUPERLATIV | am frommsten / frömmsten |