fangen
starkes Verb۱. گرفتن، قاپیدن، به چنگ آوردن، شکار کردن؛ دستگیر کردن
tr. (Tier, Dieb, Ball usw.); [hat]
Beispiele:
گرگم بههوا بازیکردن
Fangen spielen
ماهی صید کردن
Fische fangen
توپ را (در هوا) گرفتن
den Ball fangen
دزد را گرفتن
den Dieb fangen
۲. اسیر کردن، (بهاسارت) گرفتن
tr. (Soldat usw.); [hat]
Beispiele:
اسیر/ در اسارت بودن
gefangen sein
تسلیمشدن
sich gefangen geben
۳. تعادلِ خود را حفظ کردن/ بهدستآوردن (و زمین نخوردن)، خود را کنترلکردن
sich fangen (beim Stolpern)
۴. بر خود مسلط شدن؛ بهخود آمدن؛ آرامشدن، قرارگرفتن
sich (wieder) fangen
۵. چک/ کشیدهخوردن
tr.; eine (Ohrfeige) fangen
۶. افسون/ مسحور/ مجذوبکردن
tr.; (fesseln)
۷. اسیر شدن، به دام افتادن
(sich)