wort dictionary

fällen

transitiv

۱. انداختن، به زمین زدن

(Baum usw.); [hat]

۲. رأی/ حکم صادرکردن (در موردِ)؛ [مج نیز:] حکم‌دادن (در موردِ)

ein Urteil fällen (über Akk.); [hat]

Beispiele:

تصمیم گرفتن

eine Entscheidung fällen

۳. رسوب‌گرفتن از، ته نشین نمودن، رسوب دادن

fällen aus; [hat]

Beispiele:

نمکی را از یک محلول (از طریق رسوب دادن) جدا کردن

ein Salz aus einer Lösung fällen