fällen
transitiv۱. انداختن، به زمین زدن
(Baum usw.); [hat]
۲. رأی/ حکم صادرکردن (در موردِ)؛ [مج نیز:] حکمدادن (در موردِ)
ein Urteil fällen (über Akk.); [hat]
Beispiele:
تصمیم گرفتن
eine Entscheidung fällen
۳. رسوبگرفتن از، ته نشین نمودن، رسوب دادن
fällen aus; [hat]
Beispiele:
نمکی را از یک محلول (از طریق رسوب دادن) جدا کردن
ein Salz aus einer Lösung fällen