erquicken
transitiv۱. زنده/ (تر و) تازهکردن، جان دادن، حالِ کسی را جاآوردن [عا]، سر حال آوردن
tr.; [hat]
۲. تازهشدن، جانِ تازه گرفتن، حالآمدن [عا]، سر حال آمدن
sich erquicken
۱. زنده/ (تر و) تازهکردن، جان دادن، حالِ کسی را جاآوردن [عا]، سر حال آوردن
tr.; [hat]
۲. تازهشدن، جانِ تازه گرفتن، حالآمدن [عا]، سر حال آمدن
sich erquicken