wort dictionary

erblinden

intransitiv

۱. بیناییِ خود را ازدست‌دادن، نابینا/ کورشدن

[ist]

Beispiele:

یک چشمش/ هر دو چشمش نابینا شده‌است

er ist auf einem Auge/ beiden Augen erblindet

۲. مات شدن

[ist]