entkommenVerb · intransitiv · Perfekt mit seinKonjugation →Bedeutungenentfliehen۱. گریختن، فرارکردن، موفق بهفرار شدن؛ پا بهفرار گذاشتن؛ [نیز:] متواریشدنBeispieleاز زندان گریختنaus dem Gefängnis entkommenتوانست از دستِ/ از چنگِ کسانی که تعقیبش میکردند بگریزدer konnte seinen Verfolgern entkommenدزد از دست پلیس در رفته استder Dieb ist der Polizei entkommenDat. (einer Gefahr usw.)۲. در امان ماندن از، نجات/ رهایییافتن از؛ [از خطر] جستنKI-Erklärung KI