einatmen
۱. نفسِ خود را فرودادن/ تودادن؛ نفسکشیدن؛ دم فروبردن
itr.; [*][hat]
Beispiele:
نفسِ عمیق کشیدن
tief einatmen
۲. استنشاقکردن؛ فرودادن، تودادن [عا]؛ درکشیدن
tr.; [*][hat]
Beispiele:
هوا را استنشاقکردن؛ هوا را کاملاً فرودادن
die Luft (tief) einatmen
گازِ سمی واردِ ریههایش شدهاست، گازِ سمی استنشاق کردهاست
er hat giftige Gase eingeatmet