ebenbürtig
Adjektiv۱. هم ردیف؛ همسطح، همارز؛ قابل، مناسب؛ حریف؛ برابر؛ همپایه، همقوه؛ همسنگ
(Gegner; Nachfolger usw.)
Beispiele:
(از لحاظِ فکری، از نظرِ قدرت، از هر حیث) با کسی برابریکردن/ حریفِ کسی شدن/ با کسی برابربودن
jmdm. (geistig, an Kraft, in allen Dingen) ebenbürtig sein
Grammatik
| POSITIV | ebenbürtig |
| KOMPARATIV | ebenbürtig |
| SUPERLATIV | ebenbürtig |