wort dictionary

berauben

transitiv

۱. غارت کردن؛ به یغما بردن؛ دزدیدن؛ ربودن

[hat]

Beispiele:

پول کسی را (بزور) از او گرفتن؛ ربودن

berauben + Gen. (jmdn. seines Geldes usw. berauben)

چیزی از کسی را به غارت بردن

jdn. seiner Sache berauben

۲. کسی را از چیزی محروم کردن، چیزی را از کسی سلب کردن/ گرفتن

jmdn. des Rechtes/ seiner Freiheit usw. berauben; [hat]

Beispiele:

از کسی سلب آزادی کردن

jdn. seiner Freiheit berauben