begnügen
۱. اکتفا کردن؛ قانع بودن
(sich)
Beispiele:
اکتفا/ قناعت/ بسنده کردن به، راضی بودن به؛ راشی شدن با، خرسند بودن به
sich begnügen mit
به کم اکتفا کردن/ قانع بودن
sich mit wenigem begnügen
به چیزی اکتفا کردن
sich mit etwas begnügen
۱. اکتفا کردن؛ قانع بودن
(sich)
اکتفا/ قناعت/ بسنده کردن به، راضی بودن به؛ راشی شدن با، خرسند بودن به
sich begnügen mit
به کم اکتفا کردن/ قانع بودن
sich mit wenigem begnügen
به چیزی اکتفا کردن
sich mit etwas begnügen