wort dictionary

anbrechen

transitiv/intransitiv

۱. باز کردن؛ استفاده کردن از، دست زدن به، (شروع به) مصرف کردن

tr. (Schachtel Zigarette usw.); [*][hat]

Beispiele:

بطری شراب را باز کرده بودند/ یک شیشه شراب باز کردن

die Weinflasche war bereits angebrochen/ eine Flasche Wein anbrechen

ما نباید به ذخیره مان دست بزنیم

wir dürfen unseren Vorrat nicht anbrechen

۲. شکستن [اما نه چنان که قطع شود]؛ ترک برداشتن

tr. (Ast; Knochen usw.); [*][hat]

۳. آغاز شدن؛ فرارسیدن؛ شروع شدن

[*]; itr.; ist; (Epoche; Frühling, Abend usw.)

Beispiele:

روز بر می آید

der Tag bricht an

Wendungen:

برای من تازه سر شب (اصفهان) است

für mich ist das erst ein angebrochener Abend