abschnüren
transitiv۱. (شریان بند) بستن؛ (با یک باند یا پارچه) مسدود کردن (برای جلوگیری از خونریزی)؛ (راه چیزی را) بستن
[*][hat]; (Bein, Ader usw.)
Wendungen:
نفس کسی را بند آوردن، کسی را خفه کردن؛[مج:] کسی را خانه خراب کردن
jmdm. die Luft abschnüren