wort dictionary

verzweifeln

intransitiv

۱. مأیوس / نا امید / نومید شدن (از)، قطعِ امید کردن (از)

+ an Dat.

Beispiele:

چطور ممکن است کسی تا این حد بی فکر باشد

man könnte über so viel Unverstand verzweifeln