untreu
Adjektiv۱. بی وفا؛ خائن؛ عهد شکن، نا سپاس؛ بد قول
Beispiele:Wendungen:
به کسی خیانت کردن؛ عهدِ خود را با کسی شکستن
jmdm. untreu werden
اصولِ خود را زیرِ پا گذاشتن، به اصولِ خود پایبند نماندن
seinen Grundsätzen untreu werden
Grammatik
| POSITIV | untreu |
| KOMPARATIV | untreuer |
| SUPERLATIV | am untreusten / untreuesten |