wort dictionary

untreu

Adjektiv

۱. بی وفا؛ خائن؛ عهد شکن، نا سپاس؛ بد قول

Beispiele:

به کسی خیانت کردن؛ عهدِ خود را با کسی شکستن

jmdm. untreu werden

Wendungen:

اصولِ خود را زیرِ پا گذاشتن، به اصولِ خود پایبند نماندن

seinen Grundsätzen untreu werden

Grammatik

POSITIVuntreu
KOMPARATIVuntreuer
SUPERLATIVam untreusten / untreuesten