unordentlich
Adjektiv۱. نا مرتب؛ نا منظم، بی نظم، نا منضبط؛ [نیز:] بی مبالات، شلخته
Person
۲. نا منظم، نا مرتب، ریخته پاشیده، شلوغ، بهم ریخته
Zimmer usw.
Grammatik
| POSITIV | unordentlich |
| KOMPARATIV | unordentlicher |
| SUPERLATIV | am unordentlichsten |
۱. نا مرتب؛ نا منظم، بی نظم، نا منضبط؛ [نیز:] بی مبالات، شلخته
Person
۲. نا منظم، نا مرتب، ریخته پاشیده، شلوغ، بهم ریخته
Zimmer usw.
| POSITIV | unordentlich |
| KOMPARATIV | unordentlicher |
| SUPERLATIV | am unordentlichsten |