wort dictionary

unbestechlich

Adjektiv

۱. درستکار، صادق، رشوه نگیر؛ [مج:] تطمیع ناپذیر، خطاناپذیر

Grammatik

POSITIVunbestechlich
KOMPARATIVunbestechlich
SUPERLATIVunbestechlich