streitig
Adjektiv۱. چیزی را از کسی گرفتن؛ حق داشتن چیزی را از کسی سلب کردن
jdm. etwas streitig machen
۲. مورد اختلاف، مورد بحث، مورد دعوا؛ [حقوقی:] متنازعُ فیه
umstritten
Grammatik
| POSITIV | streitig |
| KOMPARATIV | streitig |
| SUPERLATIV | streitig |
۱. چیزی را از کسی گرفتن؛ حق داشتن چیزی را از کسی سلب کردن
jdm. etwas streitig machen
۲. مورد اختلاف، مورد بحث، مورد دعوا؛ [حقوقی:] متنازعُ فیه
umstritten
| POSITIV | streitig |
| KOMPARATIV | streitig |
| SUPERLATIV | streitig |