rausgehen
starkes Verb۱. (شکلی از فعل hinausgehen) [به معنی:] بیرون رفتن (از)، خارج شدن (از)، جایی را ترک کردن؛ رو به جایی بودن، باز شدن (به)
[ist]; hinausgehen
۱. (شکلی از فعل hinausgehen) [به معنی:] بیرون رفتن (از)، خارج شدن (از)، جایی را ترک کردن؛ رو به جایی بودن، باز شدن (به)
[ist]; hinausgehen