prangen
schwaches Verb۱. درخشیدن در، چشم را خیره کردن
[hat]; glänzen
۲. نظر را گرفتن، به چشم خوردن، جلوه کردن
[hat]; prangen an/ auf Dat. (Bild, Name usw.)
۳. به چیزی نازیدن/ بالیدن/ تفاخر کردن/ فخر فروختن، لاف چیزی را زدن، چیزی را به رخ دیگران کشیدن
[hat]; mit etwas prangen