wort dictionary

prangen

schwaches Verb

۱. درخشیدن در، چشم را خیره کردن

[hat]; glänzen

۲. نظر را گرفتن، به چشم خوردن، جلوه کردن

[hat]; prangen an/ auf Dat. (Bild, Name usw.)

۳. به چیزی نازیدن/ بالیدن/ تفاخر کردن/ فخر فروختن، لاف چیزی را زدن، چیزی را به رخ دیگران کشیدن

[hat]; mit etwas prangen