plötzlich
Adjektiv۱. ناگهان، غفلتاً، [عا:] یک دفعه، یک مرتبه، یک هو؛ [نیز:] بی مقدمه، ابتدا به ساکن؛ سرزده
adv.
Wendungen:
ولی یک کمی بجنب!، عجله کن (دیگه)!، بجنب (دیگه)!
(nur) aber ein bisschen plötzlich! (ugs.)
۲. ناگهانی
Entschluss, Tod usw.
Grammatik
| POSITIV | plötzlich |
| KOMPARATIV | plötzlich |
| SUPERLATIV | plötzlich |