wort dictionary

heimisch

Adjektiv

۱. بومی، داخلی، میهنی، وطنی

(Pflanze; Industrie usw.)

Beispiele:

محل زندگی این حیوان در هندوستان است

dieses Tier ist in Indien heimisch

Wendungen:

بومیِ جایی بودن؛ [نیز:] در جایی زندگی‌کردن

heimisch sein in Dat.

۲. در وطنِ خود؛ نه در غربت؛ مثل خانه ی (وطن) خود، مانوس

(wie zu Hause)

Beispiele:

همیشه احساسِ غربت کردن

sich nie heimisch fühlen

دیگر احساسِ غربت نکردن

heimisch werden

در جایی احساس غربت نکردن

sich irgendwo heimisch fühlen

به یک شهر غریب به سرعت انس گرفتن

in einer fremden Stadt schnell heimisch werden

Grammatik

POSITIVheimisch
KOMPARATIVheimischer
SUPERLATIVam heimischsten