heimisch
Adjektiv۱. بومی، داخلی، میهنی، وطنی
(Pflanze; Industrie usw.)
Beispiele:Wendungen:
محل زندگی این حیوان در هندوستان است
dieses Tier ist in Indien heimisch
بومیِ جایی بودن؛ [نیز:] در جایی زندگیکردن
heimisch sein in Dat.
۲. در وطنِ خود؛ نه در غربت؛ مثل خانه ی (وطن) خود، مانوس
(wie zu Hause)
Beispiele:
همیشه احساسِ غربت کردن
sich nie heimisch fühlen
دیگر احساسِ غربت نکردن
heimisch werden
در جایی احساس غربت نکردن
sich irgendwo heimisch fühlen
به یک شهر غریب به سرعت انس گرفتن
in einer fremden Stadt schnell heimisch werden
Grammatik
| POSITIV | heimisch |
| KOMPARATIV | heimischer |
| SUPERLATIV | am heimischsten |