festmachen
transitiv/intransitiv۱. بستن به؛ وصل/ نصبکردن به، زدن به [عا]؛ محکم/ سفتکردن به
tr.; + an Dat. (Boot, Hund; Bild usw.); [*][hat]
۲. قطعی/ تثبیتکردن، تعیین کردن (مهلت)، قرار گذاشتن
tr. (Termin usw.); [*][hat]
۳. مبتنی/ استواربودن بر، منتجِ/ حاصلِ/ نتیجۀ چیزی بودن، متکی/ معطوفبودن بر
sich festmachen lassen an Dat.
۴. پهلوگرفتن، لنگرانداختن
itr. (Schiff)