erschlaffen
intransitiv۱. سست/ شُلشدن؛ خستهشدن، از رمق افتادن، بیرمقشدن؛ [مج:] افتکردن، کمشدن؛ منبسط شدن (ماهیچه)
(Arm, Muskel, Person usw.); [ist]
۲. شُلشدن، چروکافتادن، وا رفتن
(Haut usw.); [ist]
۱. سست/ شُلشدن؛ خستهشدن، از رمق افتادن، بیرمقشدن؛ [مج:] افتکردن، کمشدن؛ منبسط شدن (ماهیچه)
(Arm, Muskel, Person usw.); [ist]
۲. شُلشدن، چروکافتادن، وا رفتن
(Haut usw.); [ist]