ermächtigen
transitiv۱. بهکسی اختیاردادن که، اختیارِ کاری را دادن به؛ در موردی تفویضِ اختیار کردن به؛ وکالت دادن
ermächtigen zu; [hat]
Beispiele:
بکسی در امری وکالت دادن، اختیار عمل دادن
jemanden zu etwas ermächtigen
۱. بهکسی اختیاردادن که، اختیارِ کاری را دادن به؛ در موردی تفویضِ اختیار کردن به؛ وکالت دادن
ermächtigen zu; [hat]
بکسی در امری وکالت دادن، اختیار عمل دادن
jemanden zu etwas ermächtigen