wort dictionary

ermächtigen

transitiv

۱. به‌کسی اختیاردادن که، اختیارِ کاری را دادن به؛ در موردی تفویضِ اختیار کردن به؛ وکالت دادن

ermächtigen zu; [hat]

Beispiele:

بکسی در امری وکالت دادن، اختیار عمل دادن

jemanden zu etwas ermächtigen