erklingen
intransitiv۱. (صدای/ طنینِ چیزی) بهگوشرسیدن، صدای چیزی بلندشدن؛ بهصدادرآمدن
(ertönen); [ist]
۲. (چیزی را) بهصدادرآوردن
(etwas) erklingen lassen (Gläser usw.); [ist]
۳. خواندن، سردادن
erklingen lassen (Lied usw.); [ist]
۱. (صدای/ طنینِ چیزی) بهگوشرسیدن، صدای چیزی بلندشدن؛ بهصدادرآمدن
(ertönen); [ist]
۲. (چیزی را) بهصدادرآوردن
(etwas) erklingen lassen (Gläser usw.); [ist]
۳. خواندن، سردادن
erklingen lassen (Lied usw.); [ist]