wort dictionary

erfreuen

transitiv

۱. خوشحال/ شادکردن؛ مسرورکردن، مایۀ خوشحالیِ/ مسرتِ/ خشنودیِ کسی شدن، خشنود کردن

tr.; [hat]

Beispiele:

خوشوقتم! (در موقع معرفی)

sehr erfreut!

او از کادو خیلی خوشحال شده بود

er war über das Geschenk sehr erfreut

۲. لذت/ حظ‌ بردن از؛ خوشحال شدن

sich erfreuen an Dat.

۳. برخورداربودن از؛ دارای چیزی بودن

sich erfreuen Gen.

Beispiele:

از سلامتِ کامل برخورداربودن، از هر حیث تندرست‌بودن

sich bester Gesundheit erfreuen

از احترامِ بسیار برخورداربودن

sich großen Ansehens erfreuen

از محبوبیت زیاد برخوردار بودن

sich großer Beliebtheit erfreuen