wort dictionary

erblassen

intransitiv

۱. رنگِ کسی پریدن/ زردشدن/ سفیدشدن؛ رنگ باختن

(blass werden); [ist]

Beispiele:

از ترس رنگش پرید؛ از ترس رنگش را باخت

sie erblasste vor Schreck