wort dictionary

erbittert

Adjektiv

۱. سخت، شدید؛ [نیز:] سرسخت؛ سرسختانه، بشدت، با چنگ و دندان

Beispiele:

از دست کسی یا چیزی خیلی عصبانی بودن

über jdn. oder etwas erbittert sein

Grammatik

POSITIVerbittert
KOMPARATIVerbitterter
SUPERLATIVam erbittertsten