entreißen
transitiv۱. به زور (از دست) گرفتن؛ از دست کسی ربودن
[hat]
Beispiele:
چیزی را از دستِ کسی قاپیدن/ قاپزدن
jmdm. etwas entreißen
۲. کسی را از (چنگالِ) مرگ، از میانِ شعلههای آتش رهانیدن/ نجاتدادن
jmdn. dem Tode/ den Flammen usw. entreißen; [hat]