wort dictionary

einbürgern

۱. (حقِ) تابعیت دادن به، تبعه‌کردن

tr.; [*][hat]

Beispiele:

(حقِ) تابعیت گرفتن، تبعه‌شدن

eingebürgert werden

۲. متداول/ مرسوم/ باب‌شدن

[*]; Sich einbürgern (Brauch usw.)

۳. راه پیداکردن به، واردِ/ داخلِ چیزی شدن، متداول/ رایج‌شدن در، رواج پیداکردن درف رواج یافتن

[*]; sich einbürgern (in Dat.) (Wort usw.)

۴. مرسوم کردن؛ رواج دادن

[*][hat]

۵. تابعیت (کشوری) را پذیرفتن

[*]; sich einbürgern lassen