wort dictionary

bummeln

intransitiv

۱. گشتی زدن (در)؛ پرسه زدن (در)؛ قدم زدن؛ ول گشتن

ist (durch die Innenstadt usw.)

۲. تنبلی/ فس فس/ دست دست کردن؛ یواش کار کردن

trödeln; [hat]

۳. تنبلی کردن، ول گشتن؛ کاری انجام ندادن

faulenzen; [hat]

Beispiele:

او در ترم های اول (تحصیلی) هیچ کاری نکرده است

in den ersten Semestern hat er nur gebummelt